O istnieniu partii dowiedział się od czeladników, którzy rozprowadzali wśród robotników „bibułę” – „Slobodna Reč” („Wolne Słowo”) i „Naša Snaga” („Nasza Siła”). 2 listopada 1910 roku z rąk majstra Nikoli Karasa otrzymał dyplom wykwalifikowanego ślusarza i ukończenia dwóch klas szkoły zawodowej.

Pod koniec 1910 roku wyjechał do Zagrzebia. Na wiosnę 1911 roku wziął udział w demonstracjach robotniczych i strajkach. Wysłuchawszy rad kolegów z pracy wyjechał na emigrację, początkowo przybył do słoweńskiej Lublany, a następnie Triestu, gdzie jednak pracy nie znalazł. Na krótko powrócił do rodzinnego Kumrovca. Wiosną 1912 roku wyjechał do Kamniku w Słowenii, gdzie pracował w fabryce wyrobów metalowych. Wraz z kolegami z pracy wstąpił do robotniczej Organizacji „Sokół”, utworzyli własny zespół gimnastyczny i konkurowali z drużyną „Orłów”. Po tym, gdy fabryce groziła likwidacja, wyjechał do miasta Čenkov w Czechach, gdzie starał się zdobyć pracę w miejscowej fabryce. Po przybyciu na miejsce okazało się, że w fabryce wybuchł strajk, a nowo przybyłych robotników uznano za łamistrajków. Szybko grupa Chorwatów dołączyła do strajku, aby uniknąć dalszych oskarżeń. Strajk okazał się sukcesem i robotnicy dostali podwyżki.