Był przy tym najmłodszym o takim stopniu żołnierzem w 42 Pułku, a nawet, jak twierdzą niektórzy w całej armii austro-węgierskiej. Za kampanię na froncie serbskim otrzymał Srebrny Medal Waleczności. Epizod jego udziału w walkach z Serbami na froncie bałkańskim był utrzymywany później w tajemnicy. Sam Tito wielokrotnie mu zaprzeczał, twierdził jedynie, że dotarł ze swoim pułkiem jedynie do serbskiej granicy. Jugosłowiańska poprawność polityczna po 1945 r. nie pozwalała na eksponowanie historii kombatanckich Tity z okresu I wojny światowej i jego udziału w walce z Serbami. Kłóciło się to z jego hasłem „Bratstvo i jedinstvo” – braterstwo i jedność. Komunistyczna propaganda przypisuje mu za to antywojenną postawę, dzięki której miał rzekomo trafić do twierdzy petrovaradińskiej. Przeczą temu dwa fakty – jedyna fotografia Broza z tamtego okresu przedstawiająca go strzelającego w okopie w towarzystwie dwóch austro-węgierskich żołnierzy. Wszyscy ubrani są w lekkie, letnie mundury i niskie buty. Świadczy to o tym, że zdjęcie zrobiono latem lub jesienią jeszcze podczas walk w Serbii. Gdyby zrobione było już na froncie rosyjskim, gdzie przebywał w zimie, miałby na sobie mundur zimowy. Drugim faktem są awanse i odznaczenie Broza. Nie otrzymał ich raczej za odmowę walki na froncie i uwięzienie w twierdzy.