W styczniu 1915 został wysłany na front wschodni w Galicji, gdzie w ciągu dwuipółmiesięczych walk został ranny najpierw w lewą rękę, a później ciężko ranny od ciosu lancą pod lewą łopatkę. W międzyczasie, za wzięcie do niewoli czterech żołnierzy rosyjskich, został na wniosek dowódcy swojego batalionu odznaczony po raz drugi medalem za odwagę. Po odniesieniu drugiej rany dostał się do rosyjskiej niewoli. Dowództwo jego jednostki, nie mając jakichkolwiek wieści uznało go za poległego, co widoczne jest na liście poległych ogłaszanej przez austro-węgierskie Ministerstwo Wojny.
Więzień i rewolucjonista w Rosji Po 13 miesiącach spędzonych w szpitalu, trafił do obozu w Ałatyrze na Uralu, gdzie więźniowie wybrali go na swojego reprezentanta. Na miejscu Rosjanie tworzyli korpus ochotników słowiańskich. Większość żołnierzy zdecydowała się na przejście na stronę Rosjan. Całe dni jeńcy poświęcali na musztrę i ćwiczenia oraz szkolenia polityczne, z których wynikało, że korpus tworzony jest na rozkaz króla Serbii.