Załoga obozu traktowała więźniów z okrucieństwem. Na porządku dziennym było brutalne bicie i kopanie. Więźniom nie wolno było nosić żadnego nakrycia głowy – nawet w czasie silnych mrozów. Ci, którzy pracowali przy transporcie urobku z kamieniołomu, byli zmuszeni ręcznie przepychać wagoniki kolejki wąskotorowej do odległego o 2 kilometry przystanku kolejowego w Nowinach. Po zakończeniu pracy w obozie odbywały się apele, podczas których najbardziej wycieńczonych więźniów mordowano przy użyciu broni palnej lub pałek. Zbrodni tych dopuszczali się najczęściej komendant Konowałow, prokurator „Marek” i chor. Muzyka. Zazwyczaj byli oni wtedy pod wpływem alkoholu. Zwłoki ofiar grzebano w leśnych mogiłach poza terenem obozu. Znany jest przypadek, gdy komendant Konowałow zamordował więźnia Stanisława Schmidta, kierując się motywem rabunkowym (po dokonanym mordzie przywłaszczył złoty sygnet, zegarek, mundur i buty zabitego). Ponadto według raportu Armii Krajowej więzione w obozie kobiety padały ofiarą przemocy seksualnej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Obóz NKWD w Nowinach-Błudku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.