Okręt wyposażony był w pięć stałych wyrzutni torpedowych o kalibrze 450 mm: trzy na dziobie i dwie na rufie, z łącznym zapasem siedmiu torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 76 mm A1914 L/30 na podstawach przeciwlotniczych.

Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 35 podoficerów i marynarzy.

Służba „Alberto Guglielmotti” został wcielony do służby w Regia Marina 19 grudnia 1916 roku. Po zakończeniu testów w La Spezii, „Alberto Guglielmotti” wraz z bliźniaczym „Antonio Pacinottim” wyruszyły w kilkuetapowy rejs do Brindisi, prowadząc jednocześnie szkolenie załóg. 10 marca 1917 roku, podczas pierwszego etapu rejsu z La Spezii do La Maddaleny, eskortowany przez pomocniczą kanonierkę „Cirenaica” „Alberto Guglielmotti” w ciemnościach zgubił się i zbliżył do płynącego w alianckim konwoju statku, biorąc go za kanonierkę. Eskortujący konwój brytyjski slup uznał zauważony okręt podwodny za U-Boota, po czym ostrzelał go i staranował. Dowodzony przez kpt. mar. (wł. tenente di vascello) Castiglioniego „Alberto Guglielmotti” zatonął na północny zachód od wyspy Capraia, a w wyniku ataku zginęła połowa załogi okrętu.