Niezależnie od sposobu powoływania, Minister Rolnictwa i Reform Rolnych nadawał każdej izbie statut, w którym zawarto szczegółowe zasady funkcjonowania samorządu oraz wyszczególniono okręgi wyborcze i liczbę radców.
Izby rolnicze powoływano w następujących latach: 1920 – Wielkopolska Izba Rolnicza, 1922 – Pomorska Izba Rolnicza, 1925 – Śląska Izba Rolnicza, 1928 – Warszawska Izba Rolnicza, 1933 – Białostocka Izba RolniczaRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1933 r. o utworzeniu izb rolniczych z siedzibami w Białymstoku, Kielcach, Lublinie, Lwowie, Łodzi, Łucku i Wilnie oraz o ustaleniu okręgów działalności tych izb. Dz.U. 1933 r. nr 7, poz. 44.Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 27 lutego 1933 r. o nadaniu statutu izbie rolniczej z siedzibą w Białymstoku. M. P 1933 nr 56, poz. 71., 1933 – Kielecka Izba RolniczaRozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 10 lutego 1933 r. o nadaniu statutu izbie rolniczej z siedzibą w Kielcach. M. P 1933 nr 38, poz. 51., 1933 – Krakowska Izba RolniczaRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 czerwca 1933 r. o utworzeniu izby rolniczej z siedzibą w Krakowie oraz o ustaleniu okręgu działalności tej izby. Dz. U 1933 nr 46, poz. 358.Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 28 lipca 1933 r.