Statek ustawiano równolegle do brzegu przy wysokiej wodzie, po czym za pomocą lin, talii i takielunku przechylano go na jedną burtę, tak aby część podwodna kadłuba i kil znalazły się powyżej lustra wody.
Przed przechyleniem jednostkę zwykle odciążano – zdejmowano część ładunku, zapasów, dział i elementów wyposażenia – w celu ograniczenia naprężeń w konstrukcji i ułatwienia manewru. Maszty wzmacniano rozpórkami, a liny prowadzone z masztów mocowano do stałych, wytrzymałych punktów na lądzie (np. do kabestanów, drzew, mocnych słupów), co umożliwiało kontrolę stopnia przechyłu.
Po odsłonięciu dna wykonywano prace obejmujące usuwanie porostów i organizmów powodujących biofouling, uzupełnianie uszczelnień, naprawy poszycia, tynkowanie dna smołą i łojem oraz inne zabiegi ograniczające przecieki i poprawiające własności nautyczne jednostki. Po zakończeniu prac i powrocie przypływu statek stawiano ponownie na równą stępkę;