Był inwigilowany, represjonowany, został zwolniony z wojska w 1970 r..
W roku 1971 zatrudnił się w Związku Harcerstwa Polskiego jako oficer gospodarczy na flagowym żaglowcu ZHP Zawisza Czarny, gdzie pracował przez rok społecznie, gdyż nie mógł otrzymać książeczki żeglarskiej ze względu na dawne sprawy związane z wojskiem. W roku 1973 po długich staraniach otrzymał potrzebny dokument i mógł rozpocząć pływanie na statkach. Był pracownikiem przedsiębiorstwa „Polservis” w Gdyni oraz aktywnym działaczem Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania.
14 lutego 1976 r. został zarejestrowany przez SB WUSW w Gdańsku jako tajny współpracownik, wyrejestrowany był z dniem 29 sierpnia 1979 r.. Na przełomie lat 1979/1980 rozpoczął pracę na promie Jan Heweliusz na stanowisku starszego oficera. W roku 1980 wraz z Janem Ludwikiem Kossem i kapitanem Józefem Kubickim, założyli w PLO „Solidarność”. Był delegatem na I Zjazd „Solidarności”, który odbył się w gdańskiej hali Olivia. W roku 1981 na promie „Jan Heweliusz” założył oddział „Solidarności”. W stanie wojennym jako pracownik przedsiębiorstwa „Polservis” w Gdyni, członek KOWzP prowadził działalność podziemną, za którą został w roku 1982 brutalne pobity, aresztowany i przez siedem miesięcy był internowany w Strzebielinku z naczelnikiem zakładu karnego mjr. Franciszkiem Kaczmarkiem.