Kazimierz Władysław Wasilkowski (ur. ok. 1861 w Lublinie, zm. 17 maja 1934 w Warszawie) – polski malarz, portrecista i ilustrator. Członek Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Głównym tematem jego twórczości były kobiety.
Życiorys Urodził się ok. 1861 roku w Lublinie w rodzinie Ludwika (~1824–1904) i Romany (~1829–1889) z Jabłońskich. Jego bratem był Leopold Wasilkowski, polski rzeźbiarz.
W latach 1880–1882 pobierał nauki u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego w Klasie Rysunku Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie. Następnie (1883–1884) studiował u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. W tym okresie jego nauczycielem był również Jan Matejko (prawdopodobnie).
Po uzyskaniu stypendium Królestwa Polskiego, w latach 1884–1890 kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie jego talent nagrodzono trzema małymi srebrnymi medalami, jednym wielkim oraz premią za kompozycję. Podczas studiów w Petersburgu poznał swoją przyszłą żonę, Marię Nostitz, polską malarkę, która w tamtym czasie wykonywała portrety rodziny Mikołaja II.mały|Kazimierz Wasilkowski, Wróżka (ok. 1920) Na początku lat 90. artysta poślubił Marię i w 1892 roku oboje zamieszkali w Warszawie.