W 1893 roku prace małżeństwa wystawiono w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych.
W 1884 roku razem z żoną odbył podróż po Europie – odwiedzili Francję, Niemcy i Włochy. Ich pracownia znajdowała się w podwarszawskim Świdrze.
Oprócz regularnych wystaw w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych (1893–1914), prace Kazimierza Wasilkowskiego były prezentowane m.in. w warszawskich Salonach Rychlinga, Aleksandra Krywulta i Stefana Leopolda Kulikowskiego, a także we Lwowie, w Wilnie i Petersburgu.
W 1900 roku, podczas Wystawy Światowej w Paryżu, jego obraz Żądze został nagrodzony złotym medalem. 13 listopada 1922 roku zmarła jego żona, Maria Nostitz-Wasilkowska.
Artysta zmarł 17 maja 1934 roku w Warszawie, o czym w Kurierze Warszawskim (nr 135) poinformowały jego siostry. Nabożeństwo żałobne odprawiono 19 maja w Kościele Najświętszego Zbawiciela, po czym artystę pochowano na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w grobie rodzinnym.
W 1935 roku zorganizowano pośmiertną wystawę dzieł małżeństwa Wasilkowskich.