Charles Emile Victor Marie Marcel Héger (ur. 26 maja 1902 w Brukseli, zm. 16 marca 1984 w Namur) – belgijski polityk i prawnik, deputowany krajowy i europejski, minister rolnictwa (1950–1954, 1960–1972) i spraw wewnętrznych (1958).
Życiorys Syn Marcela Hégera i Sary Houbotte, wywodził się z rodziny arystokratycznej, która w czasach Ludwika XIV zbiegła z Francji do Belgii. Członkowie jego rodziny byli rektorami Université Libre de Bruxelles i Królewskiej Akademii Medycznej w Brukseli. W 1924 ukończył studia prawnicze na Université Libre de Bruxelles, gdzie w 1926 obronił doktorat. W 1925 uzyskał uprawnienia adwokata i otworzył własną kancelarię w Vedrin. Pracował też jako nauczyciel szkoły społecznej w Namur, zasiadał w lokalnych izbach rolniczych i w izbie dysycplinarnej lokalnej adwokatury. Ponadto od lat 60. zajmował się gospodarstwem rolnym.
Związany z nurtem chadeckim. W 1939 wybrany zastępcą posła i zastępcą radnego regionu, w tym samym roku wszedł w skład lokalnego komitetu ds. zaopatrzenia w obliczu nadchodzącej wojny. W 1940 przez kilka miesięcy opuścił dom, od 1944 współpracował z działającą w ruchu oporu .