Po wojnie zaangażował się w działalność , został jej pierwszym szefem w prowincji Namur.
W latach 1946–1958 zasiadał w Izbie Reprezentantów, następnie do 1974 był członkiem Senatu pochodzącym z wyborów bezpośrednich. Był również oddelegowany do Międzyparlamentarnej Rady Konsultacyjnej Beneluksu (1957–1958), Parlamentu Europejskiego (1971–1974) oraz Francuskiej Wspólnoty Belgii (poprzedniczki parlamentu, 1971–1974). Należał też do ciała doradczego przy FAO. Od 1950 do 1954 i ponownie od 1960 do 1972 pozostawał ministrem rolnictwa, a od maja do listopada 1958 ministrem spraw wewnętrznych w łącznie ośmiu różnych rządach.
Od 1936 był żonaty z Jeanne (zm. 1973), mieli czworo dzieci. W 1975 wykreowany baronem.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Wolnego Uniwersytetu Brukselskiego Kategoria:Belgijscy nauczyciele Kategoria:Belgijscy parlamentarzyści Kategoria:Belgijscy posłowie do Parlamentu Europejskiego (przed 1979) Kategoria:Belgijscy prawnicy Kategoria:Belgijscy samorządowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Brukseli Kategoria:Politycy Partii Społeczno-Chrześcijańskiej Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1984