W pierwszych latach II Rzeczypospolitej Kółko stworzyło fundusz dla ubogich mieszkańców wsi, finansowany z czystego zysku sklepu. Nadal obowiązywała reglamentacja sprzedaży niektórych deficytowych towarów (mąka, nafta, cukier, tytoń), a nadużycia przy ich dystrybucji były surowo karane. Kółko wspierało również najuboższych członków poprzez dostawy cukru, skóry na buty czy dodatków do opału, a także interweniowało u władz w sprawie zwiększenia przydziału tytoniu dla wsi.
W latach 20. organizacja rozwinęła działalność oświatową i kulturalną. Powołano chór, który korzystał z sali Kółka jako miejsca prób, a dochody z działalności przeznaczano na zakup instrumentów muzycznych. Kółko propagowało czytelnictwo, organizowało odczyty rolnicze, szkolenia, kursy i prelekcje, a w jego sali odbywały się także spotkania innych lokalnych stowarzyszeń. W 1924 roku Kółko przejęło pod swój zarząd bibliotekę Towarzystwa Szkoły Ludowej (TSL), powierzając obowiązki bibliotekarza Janowi Dyndzie, z pomocą Wojciecha Dziedzica.