Dla usprawnienia pracy rolników zarząd starał się nabywać nowoczesne narzędzia i maszyny – m.in. tryjer do czyszczenia zboża, wialnię oraz siewnik do koniczyny, a także bronę łąkową, pług i brony talerzowe. Antoni Smagała był jednym z prekursorów stosowania „nowinek rolniczych” w Trzcianie: w jego gospodarstwie wprowadzono drenowanie pól i wykorzystywano nowe maszyny rolnicze, co zostało docenione w 1909 roku honorowym dyplomem Towarzystwa Kółek Rolniczych we Lwowie.
Międzywojnie przyniosło zróżnicowane losy finansowe Kółka. Inflacja, zadłużenie części członków sklepu oraz rabunki powodowały konieczność zaciągania kolejnych pożyczek w kasie Raiffeissena. Liczba członków zmieniała się: w 1930 roku Kółko liczyło ok. 70 członków, a w latach największej aktywności przed II wojną światową – około 130.