później został podwyższony do 33 metrów w celu poprawy ciągu kominowego.
Produkcję cegły w Trzcianie rozpoczęto już w 1935 roku. Początkowo wyroby wykonywano ręcznie w formach i wypalano w polowych piecach tymczasowych. Część uzyskanej cegły zużyto na budowę komina i pieca hoffmannowskiego, a pozostałość była sprzedawana prywatnym odbiorcom.
Z inicjatywy mieszkańców Trzciany narodziła się koncepcja utworzenia spółdzielni ceglarsko-budowlanej w Trzcianie. Pomysł został zaakceptowany przez Michała Maczugę tym chętniej, że wyczerpały się jego środki na dalszy rozwój cegielni. Część przyszłych udziałowców zaczęła dostarczać drewno z lasu i wykonywać prace przy zakładzie na poczet udziałów w spółdzielni. Równolegle trwały przygotowania do utworzenia spółdzielni.
Spółdzielnia Ceglarsko-Budowlana „Jedność” (1938–1939)
Spółdzielnię Ceglarsko-Budowlaną „Jedność” w Trzcianie powołano 21 lutego 1938 roku na zgromadzeniu założycielskim z udziałem 108 osób. Delegatem na zebraniu był Mieczysław Kawalec, reprezentujący Związek Okręgowy Spółdzielni Rolniczych i Zarobkowo-Gospodarczych RP we Lwowie, który zapoznał zebranych z zasadami działania rolniczych spółdzielni handlowych oraz zasadnością założenia spółdzielczej cegielni w Trzcianie.