W Domu organizowano przedstawienia, odczyty i zabawy dla żołnierzy. Działały: teatr, balet, chór, biblioteka oraz jadłodajnia, herbaciarnia, zakład fryzjerski (prowadzony przez perukarza teatralnego) i pracownia fotograficzna. Dwa razy w tygodniu odbywały się zajęcia uniwersytetu żołnierskiego. Z końcem marca 1929 roku uruchomiono kino (jedno z najtańszych w ówczesnej Warszawie). W 1930 roku obiekt rozbudowano, zajmując teren parku. W nowo powstałej część urządzono hotel na około 30 miejsc i pawilon sportowy ze strzelnicą (jedną z nagród w strzelnicy był bezpłatny bilet do kina). W Domu znajdował się również magazyn kostiumów teatralnych oraz urządzono 14 pokoi dla weteranów powstania styczniowego, którzy m.in. opiekowali się Salą Tradycji.
W latach 30. XX wieku, jeszcze za życia Józefa Piłsudskiego, przed budynkiem odsłonięto pomnik Marszałka dłuta Jana Małety.
Budynek spłonął podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku w wyniku trafienia bombą lotniczą. Resztki murów zostały rozebrane po wojnie.
Przypisy
Kategoria:Architektura klasycystyczna w Warszawie Warszawa Kategoria:Nowa Praga Kategoria:Zniszczone obiekty budowlane w Warszawie (1939–1945)