Paul Hermann von Blomberg (ur. 5 czerwca 1836 w Bydgoszczy, zm. 15 października 1924 w Berlinie) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, generał-głównodowodzący II Korpusem Armijnym z dowództwem w Szczecinie.
Życiorys Po ukończeniu edukacji w Domach Kadetów w Chełmnie i Berlinie rozpoczął w 1853 roku służbę, jako podporucznik (niem. Secondelieutenant), w Pułku Grenadierów Cesarza Franciszka. Trzy lata później został adiutantem batalionu fizylierów Wydziału Pionierów Gwardii, a w 1860 roku awansował na porucznika (niem. Premierlieutenant). W 1861 roku przeniesiony do Batalionu Strzelców Gwardii. W 1864 roku pełnił obowiązki dowódcy kompanii w 2. Pułku Grenadierów Landwehry Gwardii, a w 1865 roku dowódcy kompanii 1. Pułku Grenadierów Landwehry Gwardii.
W trackie wojny prusko-austriackiej uczestniczył w bitwie pod Sadową. Wraz z zakończeniem walk awansował na kapitana (niem. Hauptmann) i został dowódcą kompanii w macierzystym pułku. Tuż przed wybuchem wojny z Francją wpisany na listę oficerów 5. Pułku Grenadierów oraz przydzielony na stanowisko adiutanta w dowództwie II Korpusu Armijnego, co wiązało się z awansem na majora. Jego szlak bojowy obejmował bitwę pod Gravelotte, a także oblężenie twierdzy Metz i Paryża.