W 1872 roku przeniesiony do 115. Pułku Piechoty. W 1875 roku otrzymał stopień podpułkownika (niem. Oberstleutnant). Cztery lata później awansował na pułkownika (niem. Oberst) i stanął na czele 26. Pułku Piechoty. Blomberg dowodził pułkiem do 1885 roku, kiedy został generałem majorem (niem. Generalmajor) i dowódcą 39. Brygady Piechoty. Trzy lata później, już jako generał porucznik (niem. Generalleutnant), otrzymał pod swoje rozkazy 5. Dywizję. W latach 1891-1898 piastował stanowisko generała-głównodowodzącego II Korpusem Armijnym z dowództwem w Szczecinie, a pełniąc tę funkcję otrzymał stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie). W 1898 roku przeszedł w stan spoczynku i z tej okazji został wpisany na listę oficerów 2. Pułku Grenadierów Gwardii im. Cesarza Franciszka, a w 1911 roku cesarz Wilhelm II odznaczył go Orderem Zasługi Korony Pruskiej.
Odznaczenia Odznaczenia gen.