Komitet Wyzwolenia Narodowego (, CLN) – włoska organizacja polityczna i główny przedstawiciel włoskiego ruchu oporu, walczącego z niemieckimi okupantami i siłami faszystowskiej Włoskiej Republiki Socjalnej w końcowym okresie II wojny światowej. Komitet koordynował i kierował działaniami włoskiego ruchu oporu i dzielił się na Centralny Komitet Wyzwolenia Narodowego (Comitato Centrale di Liberazione Nazionale, CCLN) z siedzibą w Rzymie oraz późniejszy Komitet Wyzwolenia Narodowego Północnych Włoch (Comitato di Liberazione Nazionale Alta Italia, CLNAI) z siedzibą w Mediolanie. CNL była wielopartyjną organizacją, której członków zjednoczył antyfaszyzm.

Historia CLN powstał 8 września 1943 roku, po kapitulacji Włoch i niemieckiej inwazji na ten kraj. Partiami członkowskimi Komitetu były Włoska Partia Komunistyczna, Włoska Partia Socjalistyczna, Partito d’Azione, Chrześcijańska Demokracja, Demokratyczna Partia Pracy i Włoska Partia Liberalna.