Dzięki wsparciu Królestwa Włoch i aliantów, CLN uzyskała oficjalne uznanie jako przedstawiciel włoskiego ruchu oporu i miała kilku liderów działających w podziemiu na okupowanej przez Niemcy części włoskiego terytorium.

Formacje partyzanckie kontrolowane przez CLN były podzielone głównie na trzy główne grupy: komunistyczne Brygady Garibaldiego, Brygady Giustizia e Libertà Partito d'Azione oraz socjalistyczne Brygady Matteottiego. Mniejsze grupy obejmowały partyzantów katolickich i monarchistycznych. Istniały też jednostki partyzanckie niereprezentowane w CLN, w tym Brygady Maielli oraz formacje anarchistyczne, republikańskie i trockistowskie.

CLN był de facto rządem Włoch od wyzwolenia Rzymu w czerwcu 1944 roku do pierwszych powojennych wyborów powszechnych we Włoszech 1 czerwca 1946 roku. Pozbawienie Komitetu wszystkich funkcji wykonawczych po wyborach spowodowało jego ostateczne rozwiązanie w 1947 roku.

Skład PartiaIdeologiaLiderChrześcijańska Demokracjachrześcijańska demokracjaAlcide De GasperiWłoska Partia Socjalistycznasocjalizm demokratycznyPietro NenniWłoska Partia KomunistycznakomunizmPalmiro