Antyfaszyści organizowali się więc potajemnie we Włoszech i za granicą, tworząc z wielkim trudem szczątkową sieć powiązań, która jednak nie przyniosła znaczących rezultatów praktycznych, pozostając ruch antyfaszystowski rozbity na małe, nieskoordynowane grupy, niezdolne do atakowania lub zagrażania reżimowi, jeśli pominąć niektóre akcje, w szczególności prowadzone przez anarchistów. Ich działalność ograniczała się do sfery mentalnej; druk nielegalnych pism był prowadzony na masową skalę, szczególnie wśród antyfaszystowskich emigrantów, jednak nie dotarły one do mas i nie wpłynęły na opinię publiczną.
Włoska Koncentracja Antyfaszystowska (Concentrazione Antifascista Italiana, oficjalnie znana jako Concentrazione d’Azione Antifascista – Koncentracja Akcji Antyfaszystowskiej), była włoską koalicją grup antyfaszystowskich, która istniała w latach 1927–1934. Założona w Nérac we Francji przez włoskich emigrantów, CAI była sojuszem niekomunistycznych sił antyfaszystowskich (republikanów, socjalistów i nacjonalistów), starających się promować i koordynować działania emigrantów w walce z faszyzmem we Włoszech;