13 Dywizja Powietrznodesantowa została ostatecznie rozwiązana 26 lutego 1946 roku, a jej personel bojowy włączono w skład 82 Dywizji Powietrznodesantowej.
Geneza 13 Dywizja Powietrznodesantowa była piątą dywizją tego typu (po , 17, 82 i 101) sformowaną w Stanach Zjednoczonych w okresie II wojny światowej. Jednostka została oficjalnie sformowana w piątek 13 sierpnia 1943 roku w Fort Bragg w Karolinie Północnej pod dowództwem generała dywizji . Już kilka miesięcy po sformowaniu dywizji generał Griner otrzymał rozkaz objęcia dowództwa nad i został zastąpiony przez generała dywizji , który dowodził 13 Dywizją do końca działań wojennych.
Chapman był jednym z pionierów amerykańskiej koncepcji wojsk powietrznodesantowych; pod koniec 1941 roku, jeszcze jako podpułkownik, dowodził eksperymentalnym 88 batalionem piechoty powietrznodesantowej, zanim objął dowództwo nad 13 Dywizją Powietrznodesantową. 88 batalion piechoty powietrznodesantowej został przemianowany na 88 pułk piechoty powietrznodesantowej, a ostatecznie – 21 września 1942 roku – na , stanowiąc trzon nowej dywizji.