Odnóża mają jasnokasztanowobrązowy kolor z nieco ciemniejszymi udami. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III. Pierwsza para ma na udach po dwa kolce przednio-boczne, druga ma na nich po trzy lub cztery takie kolce, trzecia od sześciu do dziewięciu kolców grzbietowych, a ostatnia cztery lub pięć kolców grzbietowych. Spośród rzepek tylko trzecia para dysponuje pojedynczym kolcem grzbietowym.
Bladoszarą opistosomę (odwłok) z wierzchu gęsto porastają ciemne szczecinki.
Samcze nogogłaszczki cechują się o około połowę węższym niż dłuższym bulbusem z bardzo cienkim, korkociągowato skręconym i na szczycie zaostrzonym embolusem. Szczupły, igłowaty, delikatnie zakrzywiony konduktor sięga połowy długości embolusa.
Ekologia i występowanie Pająk odnaleziony na rzędnych 650 m n.p.m. Zasiedla górską fryganę na wapiennym podłożu oraz suchą fryganę z udziałem rozproszonych egzemplarzy sosny kalabryjskiej na pobrzeżach ziołorośli. Dorosłe samce obserwowano od marca do maja.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla greckiej wyspy Chios.
Przypisy
Kategoria:Komórczakowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Grecji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2011 roku