Kilińskiego 112), na której wzniósł nowy zespół zabudowań fabrycznych określany jako Łódzka Fabryka Motorów.

Początkowo wytwarzano głównie silniki naftowe i ropne, przeznaczone do napędu maszyn włókienniczych w łódzkich fabrykach. Własna odlewnia umożliwiała produkcję korpusów i części żeliwnych, a osobny dział zajmował się konstrukcją wentylatorów przemysłowych. Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XX wieku zakład zatrudniał około 40–50 pracowników, a jego kapitał zakładowy szacowano na kilkadziesiąt tysięcy rubli. W 1910 roku fabryka wyprodukowała kilkadziesiąt silników oraz kilkanaście wentylatorów, z których część kierowano na eksport do Imperium Rosyjskiego.

Łódzka Fabryka Motorów H. Wegner wymieniana jest wśród pierwszych na ziemiach polskich wytwórni silników spalinowych, obok fabryk w Warszawie i innych ośrodków przemysłowych.

Okres międzywojenny I wojna światowa przyniosła poważne straty majątkowe, a w jej trakcie zmarł założyciel przedsiębiorstwa.