Kawaleria konfederacka w rejonie Trans-Mississippi miała łatwiejszy dostęp do koni niż do broni. W 1860 roku w Missouri, Arkansas, Luizjanie i Teksasie liczba koni przewyższała liczbę białych mężczyzn w wieku poborowym. Ustawa konfederacka z 1861 roku nakładała na ochotników kawalerii obowiązek stawienia się z własnym wierzchowcem. Dodatkowe źródła zaopatrzenia w konie stanowiły darowizny, zakup oraz ujeżdżanie dzikich koni. Straty w koniach były jednak bardzo wysokie – zwierzęta ginęły lub padały z powodu ognia nieprzyjaciela, chorób, głodu i wyczerpania. Zgodnie z prawem konfederackim kawalerzysta musiał zastąpić utraconego konia, a zwrot kosztów przysługiwał wyłącznie w przypadku śmierci wierzchowca w walce. W latach 1863–1864 doprowadziło to do powszechnego konfiskowania i wymuszonego zakupu koni od ludności cywilnej, mimo że tego rodzaju praktyki były oficjalnie zakazane. Dla konfederatów w Trans-Mississippi konie były zdecydowanie łatwiejsze do zdobycia niż broń palna, żywność czy umundurowanie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 13 Pułk Kawalerii Missouri · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.