Podczas wojny secesyjnej kawaleria najczęściej pełniła zadania rozpoznawcze, nękania komunikacji przeciwnika i maskowania własnych ruchów. W boju konnym kawalerzyści zazwyczaj unikali bezpośrednich starć z piechotą, a w bitwach otwartych walczono przeważnie pieszo, podczas gdy część żołnierzy trzymała konie pozostałych. W rejonie Trans-Mississippi kawaleria konfederacka po bitwie pod Prairie Grove była intensywnie używana do działań rajdowych i partyzanckich.
Utworzenie oddziału
1 kwietnia 1863 roku Sterling Price został skierowany do Little Rock w Arkansas z zadaniem objęcia dowództwa dywizji. Pięć dni później jego adiutant, kapitan Robert C. Wood, wraz z 16 żołnierzami osobistej eskorty generała został przeniesiony do sformowania nowego pododdziału artylerii. Do 9 maja jednostka liczyła już 26 ludzi obsługujących cztery działa Williamsa i została podporządkowana generałowi . Działa Williamsa były napędzane ręczną korbą; miotały 0,45 kilogramowe pociski z szybkostrzelnością 18–20 strzałów na minutę i bywają uznawane za jeden z wcześniejszych karabinów maszynowych.