12 czerwca 1863 roku Dowództwo Dystryktu Arkansas upoważniło Wooda do dalszego werbunku kawalerzystów. Według meldunków unionistów z sierpnia 1863 roku z hrabstwa Fulton w Arkansas Wood zebrał już wówczas około 150 ludzi i nadal dysponował czterema działami, które żołnierze Unii określali mianem „latającej artylerii”. Obsługę dział Williamsa najprawdopodobniej zapewniała kompania kpt. Williama Woodsona. Nie ma jednak żadnych dowodów, by ta broń kiedykolwiek została użyta w walce.

Działania bojowe

Pine Bluff i Poison Spring

28 września 1863 roku Wood otrzymał rozkaz przemieszczenia batalionu (wówczas liczącego 275 ludzi) z obozu w Arkadelphii do dywizji gen. Marmaduke’a. Rozkaz został jednak cofnięty – sam Wood uważał, że sześciokompanijny batalion jest zbyt słabo zdyscyplinowany, by skutecznie walczyć. Na początku września wojska Unii pod dowództwem generała zajęły Little Rock, a następnie obsadziły kilka przyczółków wzdłuż rzeki Arkansas. Jednym z nich był Pine Bluff, broniony przez 550 unionistycznych kawalerzystów i około 300 wyzwolonych niewolników pod dowództwem płk. . Marmaduke postanowił zaatakować ten posterunek 25 października (). Batalion Wooda wziął udział w ataku. Konfederaci nacierali od wschodu, a Marmaduke podzielił swoje siły na dwie kolumny.