Po powrocie do kraju został komendantem grupy w Szkole Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 50. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W styczniu 1928 został przeniesiony do pułku manewrowego artylerii w Toruniu na stanowisko dowódcy I dywizjonu. Z dniem 31 grudnia 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Toruń. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII”. Mieszkał w Toruniu przy ul. Konopnickiej 11.
Zmarł 29 września 1939 w Szpitalu św. Łazarza w Warszawie.
Był żonaty, dzieci nie miał.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4355 – 10 lutego 1922 Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości 25 kwietnia 1933 i 9 maja 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”. rosyjskie Order Świętej Anny 2 stopnia z mieczami – Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” –
Uwagi
Przypisy
Bibliografia