Lojaliści, poszukując żywności, plądrowali okoliczne osady, co wywoływało panikę wśród ludności cywilnej.
W czasie marszu Amangkurat II zabiegał o poparcie lokalnych władców, przez których ziemie przechodziła armia. Większość z nich wcześniej opowiadała się po stronie Raden Kajorany – jednej z sojuszniczek Trunajayi – lub zajmowała postawę wyczekującą. Obecność sułtana, demonstracja siły oraz perspektywa udziału w przyszłych łupach wojennych skłaniały kolejnych regentów i panów feudalnych do składania deklaracji wierności i przyłączania własnych kontyngentów do sił królewskich. W pewnym momencie kampanii liczba jawajskich wojowników w składzie kolumny osiągnęła 13 000.
Przeprawa przez Brantas