Podczas marszu na Kediri armia matarańsko-holenderska, zgodnie z sugestią Amangkurata II, świadomie podzieliła się na trzy kolumny, które obrały różne, okrężne trasy. Dzięki temu wojska mogły dotrzeć do większej liczby lokalnych społeczności i wodzów, przeciągając na swoją stronę tych, których lojalność była chwiejna, co znacznie zwiększyło liczebność armii. Marsz wiódł przez tereny dotąd nieznane Holendrom. Relację z wyprawy sporządził sekretarz Anthonio Hurdta, Johan Jurgen Briel, w formie dziennika. Opisy kampanii zachowały się również w jawajskich kronikach spisanych na , zwanych „babadami”.
Tło historyczne mały|400x400px|Mapa Jawy przedstawiająca ekspansję Mataramu tuż przed objęciem tronu przez w 1646 roku wstąpił na tron sułtanatu Mataram w 1646 roku. W tym okresie państwo znajdowało się w okresie ekspansji terytorialnej – obejmowało większość Jawy Środkowej i Wschodniej, wyspę Madurę oraz szereg lenn zamorskich na południu Sumatry i Borneo (obszary wchodzące w skład dzisiejszej Indonezji). W 1674 madurski książę , wsparty przez najemników makasarskich, rozpoczął przeciwko władzy centralnej.