Z powodzeniem wystartowała w . Została jedną z dwóch kobiet wybranych do parlamentu w historii terytorium. Miejsce w parlamencie objęła w styczniu 1978 roku. Została wybrana przewodniczącą Komitetu ds. zdrowia, edukacji i opieki społecznej oraz wiceprzewodniczącą Komitetu ds. budżetowania. Obie te pozycje zajmowała do końca swojej drugiej kadencji w parlamencie, do 1981 roku.
W sierpniu 1982 roku rozpoczęła pracę w organizacji pozarządowej Northern Mariana Islands Catholic Social Services (CSS). W 1984 roku została kierowniczką CSS. Pod jej zarządem organizacja stała się największą prywatną organizacją społeczną w Marianach Północnych oraz w Mikronezji. W 1985 roku, wspólnie ze swoim mężem rozpoczęła pracę nad opublikowaniem Pacific World Directory. Pieniądze na tę inicjatywę uzyskali od władz Marianów Północnych, projekt kosztował 200 000 dolarów amerykańskich.
Powróciła do parlamentu po , uzyskując mandat z trzeciego okręgu wyborczego. Została zaprzysiężona 11 stycznia 2010. Tego samego dnia została jednogłośnie wybrana wiceprzewodniczącą parlamentu. Była członkinią 17., 18. i 19. kadencji parlamentu.