W 1930 roku zdecydowała się podpisać kontrakt z Ralphem Hankinsonem na pokazy szybkości w samochodach wyścigowych i wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Tym samym została pierwszą kobietą, która wzięła tam udział w wyścigach. 11 października 1930 roku uderzyła o bandę i dachowała, ale samodzielnie wydostała się z samochodu. W USA ostatni raz wystąpiła 1 listopada tego roku, a potem wróciła do Europy, by znowu ścigać się w autach Bugatti. Latem 1936 roku ze swoim kochankiem Arnaldem Binellim popłynęła do Brazylii na wyścigi Grand Prix w Rio de Janeiro i São Paulo. Podczas zawodów w tym drugim mieście pod naporem tłumu na tor wytoczyła się bela słomy, a ona chcąc ją ominąć, straciła panowanie nad samochodem i wjechała w pierwszy rząd widzów, w efekcie czego zginęło 6 osób, a 30 zostało rannych. Po tym wypadku zapadła w trzydniową śpiączkę, z której nie dawano jej szans na wybudzenie. Po przebudzeniu spędziła jednak w szpitalu kilka miesięcy ze względu na poważny uraz głowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hellé Nice · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.