Kryteria te miały zapewnić wysoki poziom merytoryczny podejmowanych decyzji oraz umożliwić szerokie spojrzenie na problematykę środowiskową, obejmującą zarówno kwestie naukowe, jak i praktykę ochroniarskąEdyta Wolter., Działalność Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Drugiej Rzeczypospolitej w zakresie ochrony przyrody, ,,Studia Ecologiae et Bioethicae” 2012, nr 10(2), 9-30..
Funkcję przewodniczącego Państwowej Rady Ochrony Przyrody pełnił Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, który spośród wyznaczonych członków wskazywał swojego zastępcę. Osoba ta nosiła tytuł delegata Ministra do spraw ochrony przyrody i sprawowała bieżący nadzór nad działalnością Rady. Dzięki takiemu rozwiązaniu zapewniono bezpośrednie powiązanie Rady z administracją państwową, co ułatwiało zarówno koordynację działań, jak i wdrażanie przygotowywanych inicjatywHenryk Weryński, Nasz stosunek do przyrody i jej ochrony, Kraków 1931, s. 11–15..