6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Z Krakowa wyruszył z 1 kompanią ob. Stanisława Zwierzyńskiego „Sława” V batalionu. Pełnił funkcję sierżanta kompanijnego. Po zajęciu Kielc został odkomenderowany do nowo organizowanego VI batalionu ob. Franciszka Pększyca „Grudzińskiego”, w charakterze instruktora i komendanta plutonu. We wrześniu tego roku razem z batalionem został skierowany do Choczni i tam wcielony do 3 pułku piechoty jako II batalion, a następnie wysłany na front w Karpatach. Pełnił funkcję adiutanta II baonu 3 pp. Po kolejnej reorganizacji jego batalion został wcielony do 2 pułku piechoty jako III batalion, a on zachował funkcję adiutanta. W tym czasie awansował na aspiranta oficerskiego. 7 listopada 1915 pod Bielgowem koło Czartoryska został ranny. Od 12 listopada leczył się w Szpitalu Wojskowym Nr 1 w Opawie, a następnie w Wiedniu. 28 kwietnia 1916 został mianowany chorążym. 2 czerwca 1916 został zwolniony z Legionów. Wkrótce został przywrócony do służby jako szeregowiec i przydzielony do Batalionu Uzupełniającego Nr II w Kamieńsku. Następnie przeniesiony do 2 pułku piechoty na stanowisko komendanta plutonu 7 kompanii. 1 stycznia 1917 został mianowany podporucznikiem.