W starszych opracowaniach fragment tej przestrzeni funkcjonował pod nazwą Olszynka (później Olszynki); ze względu na ówczesny przebieg koryta Wisłoka obszar ten znajdował się po prawej, a nie po lewej stronie głównego nurtu rzeki, a późniejsze regulacje doprowadziły do obecnego układu brzegów.
Zimą 1944/1945 niemal cały drzewostan w Olszynkach został wycięty przez wojsko i okoliczną ludność na opał, a obecny układ zadrzewień – z przewagą topoli, jesionów, lip, klonów i wiązów – w dużej mierze jest efektem powojennych, w znacznej części bezplanowych nasadzeń. W latach 50. i 60. XX wieku teren ten pełnił przede wszystkim funkcje wypoczynkowe; działała tu przystań z wypożyczalnią kajaków i niewielką kawiarnią, która w ciepłe dni przyciągała mieszkańców miasta. Próby „ucywilizowania” Olszynek poprzez montaż oświetlenia w latach 70. zakończyły się niepowodzeniem – zainstalowane latarnie szybko zostały zniszczone.