Haptery wykonują ruchy higroskopowe – wilgotne są ściśle zwinięte wokół zarodnika, wysychając rozprostowują się. Ruchy te początkowo rozluźniają masę zarodników. Służą także do łączenia się zarodników w pakiety. Ma to znaczenie podczas kiełkowania zarodników – przedrośla skrzypów są rozdzielnopłciowe i do zapłodnienia niezbędne jest bliskie sąsiedztwo kilku przedrośli.
Niektórzy autorzy w odniesieniu do hapterów skrzypów używają określenia elatery (sprężyce). Także w literaturze anglojęzycznej struktury te określane są elater w szerokim znaczeniu tego terminu, przy czym hapteron (l. mn. haptera) bywa równolegle stosowany jako określenie struktur specyficznych dla skrzypów. Termin ten oznacza też chwytniki roślin pasożytniczych, tworzone na korzeniach przybyszowych roślin zasennikowatych oraz chwytniki makroglonów, zwłaszcza gdy są bardziej masywne niż typowe ryzoidy.
Przypisy
Kategoria:Anatomia roślin