Komitet Ochrony Przyrody w Wilnie Obejmował województwa: wileńskie i nowogródzkie. Region o dużych walorach naturalnych, obejmujący m.in. Pojezierze Wileńskie oraz rozległe kompleksy leśneStanisław Wołłosowicz, Ziemia Wileńska, Biblioteka Geograficzna „Orbis”, Kraków 1925.. Komitet wileński prowadził działania związane z ochroną jezior, borów oraz tradycyjnych krajobrazów kulturowych. Zróżnicowanie terytorialne Komitetów tłumaczy szeroki zakres ich zadań, obejmujący zarówno ochronę gatunkową i tworzenie rezerwatów, jak i inicjatywy edukacyjne, popularyzatorskie czy współpracę z lokalnymi władzami.
Struktura z 1937 r. stanowiła jedną z najbardziej rozwiniętych form organizacji regionalnej ochrony przyrody w II Rzeczypospolitej.
Delegaci Komitetów Do wykonywania zadań wchodzących w zakres ochrony przyrody na określonym obszarze, Komitety Ochrony Przyrody powoływał swych delegatów. Delegaci stanowili terenowe ogniwo Komitetów, mające na celu bieżącą opiekę nad dobrami przyrodniczymi oraz popularyzację idei ich ochrony. Delegatem Komitetu mogła zostać zarówno osoba fizyczna, jak i miejscowa organizacja, o ile jej działalność statutowa obejmowała ochronę przyrody.