Dążono do tego, aby obszar działania delegata odpowiadał zasięgiem jednemu powiatowi, co pozwalało na systematyczne monitorowanie stanu przyrody i reagowanie na zagrożenia w sposób dostosowany do lokalnych realiów.
Delegaci powoływani byli na trzyletnią kadencję. Komitet posiadał jednocześnie możliwość wcześniejszego odwołania delegata – w przypadku uznania, że dalsze pełnienie przez niego funkcji jest zbędne, bądź gdy delegat zaniedbywał swoje obowiązki.
Zakres działania delegata Komitetu Ochrony Przyrody obejmował:
wyszukiwanie obiektów przyrodniczych zasługujących na ochronę, takich jak pomniki przyrody, cenne ekosystemy czy unikatowe gatunkiZbigniew Wójcik, Adam Wodziczko jako nauczyciel i propagator ochrony przyrody, Kwartalnik Historii Nauki i Techniki 1992, 37/4, 47-58.. opiekę nad już chronionymi tworami przyrody, w tym kontrolowanie ich stanu, podejmowanie działań zapobiegających niszczeniu oraz interweniowanie wobec lokalnych władz, urzędów, instytucji państwowych i samorządowych oraz właścicieli tych obiektówWładysław Szafer, O parkach narodowych, [w:] Skarby przyrody i ich ochrona, red. W. Szafer, Warszawa 1932.. propagowanie idei ochrony przyrody wśród lokalnej społeczności, m.in.