Mulledy.
Mulledy niezwłocznie przystąpił do realizacji transakcji. Znalezieni przez niego nabywcy – dwaj plantatorzy z Luizjany, (były senator Stanów Zjednoczonych i gubernator stanu) oraz – poszukiwali niewolników z Górnego Południa, gdzie byli oni znacznie tańsi niż na Głębokim Południu. Zgodzili się na zaproponowaną przez Mulledy’ego cenę wynoszącą około 400 dolarów od osoby.
Warunki umowy 19 czerwca 1838 roku Thomas F. Mulledy, Henry Johnson i Jesse Batey podpisali akt sprzedaży. Cena ustalona została na 115 000 dolarów (wartość wynosząca 3,34 miliona dolarów w 2024 roku), płatnych w ciągu dziesięciu lat z sześcioprocentowym oprocentowaniem rocznym. Przedmiotem sprzedaży było 272 niewolników z czterech plantacji jezuickich w południowym Marylandzie, stanowiących niemal całość populacji niewolniczej prowincji Marylandu. Johnson i Batey odpowiadali za należność solidarnie, przy czym każdy z nich wskazał dodatkowego poręczyciela; sami niewolnicy zostali ustanowieni zabezpieczeniem hipotecznym na wypadek niewypłacalności kupujących lub ich poręczycieli. alt=|mały|Pierwsza strona manifestu niewolników przewiezionych statkiem „Katherine Jackson”