Jerzy Myszkowski, ps. Jastrzębiec (ur. 17 listopada 1895 w Stubnie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski ziemianin, działacz niepodległościowy, oficer kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa h. Jastrzębiec (1857–1925) i Jadwigi z Marszałkowiczów (1870–1921), urodzony 17 listopada 1895 w Stubnie, w ówczesnym powiecie przemyskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Był bratem Ludwika (1893–1942), działacza niepodległościowego, odznaczonego Medalem Niepodległości, ofiary KL Auschwitz i Zofii (1894–1975). Dzieciństwo spędził w rodzinnej posiadłości w Tymbarku. W 1914 zdał egzamin dojrzałości w c. k. Gimnazjum III w Krakowie.
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Kampanię w Karpatach odbył w szeregach 3 szwadronu kawalerii. W 1915 został przeniesiony do 6 szwadronu kawalerii, z którym odbył kampanię wołyńską. W 1917 ukończył trzymiesięczny oficerski kurs taborów. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) służył w 2 pułku ułanów Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) został internowany w Żurawicy, a następnie wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski do Udine. W 1918 zbiegł i przebywał w majątku rodzinnym na Kielecczyźnie.