Od listopada w Wojsku Polskim. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 2 pułku szwoleżerów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem kawaleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1148.. 7 czerwca 1919 został przydzielony do Głównego Kwatermistrzostwa Naczelnego Dowództwa Wojska PolskiegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 70 z 26 czerwca 1919, poz. 2259.. W czasie wojny z bolszewikami walczył w 2 pułku szwoleżerów. 10 listopada 1921 został awansowany na porucznika. 31 grudnia tego roku został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 2 pułku szwoleżerów. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 559. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy. W 1927 odbył ćwiczenia w macierzystym pułku na stanowisku dowódcy plutonu. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska i posiadał przydział w rezerwie do 6 pułku strzelców konnych w Żółkwi. W 1936, po ukończeniu 40 roku życia, został przydzielony w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Do wybuchu II wojny światowej gospodarował w majątku Łuczyce.