liczne drzewa zostały wyrwane z korzeniami lub połamane, a ziemię pokryły oderwane gałęzie i liście. Burza zniszczyła markizy, a z kilku budynków zerwała blaszane pokrycia dachowe. W porcie nowojorskim kilka statków zerwało się z kotwic i zostało wyrzuconych na brzeg. Na wschodnim odcinku wybrzeża Long Island wiele kabotażowców rozbiło się o brzeg. Wysoki przypływ sztormowy w połączeniu z wiatrem zniszczył obiekty kąpielowe i inne urządzenia nadbrzeżne na Coney Island.
W miarę przemieszczania się burzy ku północy przez centralną część stanu Nowy Jork wywoływała ona w większości regionu Nowej Anglii silne wiatry południowo-wschodnie oraz intensywne opady deszczu. W forcie Trumbull na wybrzeżu Connecticut ulewne opady, które rozpoczęły się wczesnym rankiem 19 lipca, przyniosły w sumie 82 mm deszczu. W Hartfordzie powódź spowodowała straty szacowane na około 100 000 dolarów (wartość z 1850 roku). Porywy wiatru południowo-wschodniego osiągały maksymalnie siłę sztormu tropikalnego. Szkody w mieniu i uprawach ograniczono do zachodniej części Nowej Anglii;