Jest to też powód, dla którego w południowej części zasięgu gatunek ten rośnie głównie w górach.
W Polsce rokitnik obecny jest wzdłuż całego wybrzeża morskiego, przy czym zazwyczaj nie sposób rozstrzygnąć, które stanowiska są naturalne, a które są wynikiem celowych nasadzeń wykonywanych w celu stabilizacji wydm.
Gatunek jako użytkowy jest szeroko rozprzestrzeniany poza obszarami naturalnego występowania, gdzie często łatwo dziczeje. Tak jest m.in. w Ameryce Północnej, w Irlandii i w Polsce poza wybrzeżem.
Morfologia thumb|Pokrój Hippophae rhamnoides subsp. rhamnoides thumb|Charakterystyczne dla gatunku tarczowate włoski widoczne pod mikroskopem Pokrój, pędy i organy podziemne Silnie rozgałęziony krzew osiągający zwykle od 1,5 do 6 m wysokości, rzadziej niewielkie drzewo osiągające wysokość do 9–10 m, wyjątkowo do 18 m. Korona zwykle asymetryczna. Okazy męskie są bardziej gęste od żeńskich (pędy przerastają kwiatostany męskie). Pień zwykle cienki i krzywy, maksymalnie do 30 cm średnicy. Korowina podłużnie pękająca i łuszcząca się płatami, zwykle ciemnobrunatna, ale bywa i jasna lub niemal czarna. Pędy jednoroczne początkowo zielone, pokryte srebrzystymi i rdzawymi włoskami tarczowatymi, z wiekiem pędy pokrywają się szarą lub srebrzystą korowiną.