Ukończenie pozostałych prac zaplanowano na początek 1969. W tym samym czasie modernizowano warsztaty. W dziale składu ręcznego wymieniono regały i uzupełniono zużyte komplety czcionek; zakupiono nowy linotyp, a następnie rozpoczęto sukcesywną wymianę parku maszynowego. W 1974 decyzją władz oświatowych na bazie istniejącej Zasadniczej Szkoły Poligraficznej powstaje 4-letnie Liceum Zawodowe Poligraficzne. Wtedy też następuje kolejny okres modernizacji warsztatów, które w 1976 wzbogaciły się one o kolejne maszyny. Odnowiono również introligatornię, halę maszyn, pomieszczenie linotypowe i zecernię. W 1985 utworzono Technikum Poligraficzne o specjalnościach: maszynista offsetowy, fotograf reprodukcyjny, kopista reprodukcyjny i retuszer-montażysta. W czerwcu 1985 komisja rekrutacyjna przyjęła nowych uczniów, którzy od września utworzyli dwie pierwsze klasy technikum. W celu poprawy warunków socjalno-bytowych od 1985 przystąpiono do remontu kapitalnego budynku stołówki w willi Rose), który ukończono w 1988. Oprócz stołówki i całego pionu żywienia znalazło się w nim miejsce na bibliotekę, czytelnię i salę konferencyjną. W 1987 podjęto decyzję o remoncie kapitalnym internatu, przy ul. Niepodległości. W pierwszej kolejności wyremontowano część męską a następnie żeńską.