Zanim zostali dromedariuszami, zdobywali oni doświadczenie ochraniając kupieckie karawany, znani byli wtedy pod nazwą meharystów (od arabskiego mahārin, oznaczającego wielbłąda).
W II i III wieku naszej ery formowano oddziały dromedarii, w tzw. turmy, liczące ok. 32-36 żołnierzy, bądź alae, liczące ok. 300 żołnierzy, wchodzące w skład cohortes equitatae – oddziałów wojsk pomocniczych.
Jedną z mniejszych udokumentowanych jednostek dromedarii, prawdopodobnie nie większy niż turma był oddział wchodzący w skład cohors I Augusta praetoria Lusitanorum, stacjonującej w Tebach. Niewielką liczbę dromedarii wcielono do Cohors XX Palmyrenorum miliaria equitata, gdzie stanowiły one część oddziałów jazdy, wchodzących w skład tej mieszanej kohorty obozującej w Dura Europos.
Więcej wzmianek dotyczy dromedariuszy sformowanych w większe jednostki – alae. Były to stacjonujące w Tebach ala I Valeria dromedariorum, ala II Herculia Dromedaria, ala III dromedariorum;