Abacoproeces saltuum – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1872 roku Ludwiga C.Ch. Kocha na łamach „Zeitschrift des Ferdinandeums für Tirol und Vorarlberg” pod nazwą Erigone saltuum. W rok później niezależnie opisał go Octavius Pickard-Cambridge na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” pod nazwą Erigone saltuensis . Miejscem typowym są okolice Norymbergi. Synonimizacji i przeniesienia do rodzaju Abacoproeces dokonał w 1884 roku Eugène Simon. Omawiany takson jest dla tego rodzaju gatunkiem typowym.
Morfologia Samce osiągają od 1,8 do 2,3 mm, a samice od 2,2 do 2,8 mm długości ciała. Prosoma ma silnie wyniesioną część głowową, mocniej u samca niż u samicy. Karapaks jest brązowy do ciemnobrązowego z ciemniejszymi jamką, promieniście się z niej rozchodzącymi rowkami i okolicą oczu, czasem miejscami z odcieniem żółtym. U samca wyniosłość głowowa jest szeroka, zaopatrzona w głęboki rowek i boczne wciski. Nadustek ma u niego wysokość ⅔ twarzowej części wyniosłości głowowej. Oczy par środkowych są najmniejsze i umieszczone blisko siebie. Rozstaw oczu bocznych jest większy u samicy niż u samca. Szczękoczułki są żółtobrązowe, grube, proste, o długości równej szerokości nadustka.