Prócz galerii Silberberg był bywalcem różnych prywatnych aukcji innych kolekcjonerów, m.in uczestniczył w drezdeńskiej aukcji Adolfa Rothermundta w 1920 roku, gdzie zakupił dzieła Delacroix, Courbeta, Pissarra i Renoira. Był uczestnikiem aukcji m.in. aukcji kolekcji Lewina z 1927 roku, zbiorów Hugoma Schmeila, Louisa Uhlego, Waldemara von Seydlitza, Marcella von Nemesa z Węgier. Silberberg pozyskiwał swoje obrazy również bezpośrednio od ich twórców: Liebermanna, Wilhelma Trübnera czy Claude'a Moneta (Widok Sekwany).
W latach 30. XX wieku kolekcja dzieł sztuki Maxa Silberberga była już zauważalna w kraju jak i w całej Europie. Po praz pierwszy o jego kolekcji napisał krytyk sztuki Karl Scheffler w 1923 roku, w artykule opublikowany, w czasopiśmie Kunst und Künstler, poświęconym trzem wrocławskim kolekcjonerom: Maxowi Silberbergowi, Leo Lewinowi, oraz Sachsowi. W 1931 roku ten sam autor opisał kolekcje Silberberga już w osobnym tylko jemy poświęconym arttykuleKunst und Künstler: illustrierte Monatsschrift für bildende Kunst und Kunstgewerbe. Do 1935 roku zbiory wrocławskiego kolekcjonera były opisywane w licznych periodykach. Obraz z kolekcji Silberberga były wystawiana na licznych wystawach we Wrocławiu oraz innych miast w Niemczech;