Jezno (ros. Езненская волость, lit. Jiezno valsčius) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867–1919 na Wileńszczyźnie. Siedzibą gminy było Jezno, obecnie na Litwie.
Historia Gmina zbiorowa Jezno powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Była częścią powiatu trockiego, należącego do guberni wileńskiej. W 1874 roku obejmowała 104 miejscowości w 10 gromadach, zamieszkanych przez 7837 ludziПамятная книжка Виленской губернiи на 1875 годъ.. W 1890 roku gmina Jezno obejmowała 104 miejscowości w dziesięciu gromadach (Birsztany, Jezno, Koszany, Nibry, Pokrowy, Piesztowiany, Sipowicze, Sobowa, Stokliszki i Wieżany) i zamieszkiwało ją 12,992 osóbПамятная книжка Виленской губернiи на 1890 годъ. Gmina graniczyła od półocnego wschodu z gminą Kronie, od zachodu z gminą Wysoki Dwór, od południa z gminą Butrymańce, a od wschodu z gubernią suwalską.