Stefania Drabarek z domu Janiszewska, 1⁰ voto Janiszewska-Brożek, 2⁰ voto Janiszewska-Drabarek, 3⁰ voto Drabarek-Woltańska (ur. 1 września 1919 w Warszawie, zm. 7 lutego 1999 tamże) – polska chemiczka, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, specjalistka w zakresie chemii organicznej i biochemii, pionierka badań nad peptydami na UW.

Życiorys Urodziła się w 1919 r. warszawskiej rodzinie robotniczej. Po zdaniu matury w Państwowym Gimnazjum i Liceum Nr 10 im. Królowej Jadwigi w Warszawie (ob. X Liceum Ogólnokształcące im. Królowej Jadwigi) i po egzaminie wstępnym na Uniwersytet Warszawski (wówczas Uniwersytet Józefa Piłsudskiego) w 1937 została studentką Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego tej uczelni (Sekcja Chemiczna). Wybuch II wojny światowej uniemożliwił jej kontynuowanie studiów. Po wrześniu 1939 podjęła pracę w sekcji opieki nad dziećmi i młodzieżą Rady Opiekuńczej Miejskiej w Warszawie. Od 1941 r. była pracownikiem fizycznym w Zakładach Farmaceutycznych „ASID” (przed wojną „KLAWE”, po 1946 r. „POLFA”) w Warszawie. Należała do Szarych Szeregów. W sierpniu 1944 wkrótce po wybuchu Powstania Warszawskiego trafiła do niemieckiego transportu do obozu koncentracyjnego, zdołała jednak uciec. Znalazła się w Żyrardowie, gdzie wzięła udział w akcji Tajnego Nauczania. Tuż po wojnie uczyła w żyrardowskim Gimnazjum i Liceum im.