Kampania mały|Gubernator Andrew Curtin W strategii Camerona decydujące znaczenie miały wyniki wyborów stanowych zaplanowanych na 1866 rok, które obsadzały trzy kluczowe stanowiska: urząd gubernatora (kadencja ustępującego Curtina kończyła się w 1867 roku), stanowisko sekretarza stanu (mianowane przez gubernatora) oraz funkcję spikera Izby Reprezentantów stanu. Kontrola nad tymi pozycjami zapewniała władzę nad legislaturą – spikerzy obu izb mogli rozdzielać miejsca w najważniejszych komisjach wśród posłów lojalnych wobec danego kandydata na senatora, natomiast gubernator i sekretarz stanu dysponowali systemem patronażu stanowego. Zarówno frakcja Camerona, jak i obóz Curtina dążyły również do wpływu na lokalne konwencje partyjne, które wybierały republikańskich kandydatów do legislatury stanowej. Curtin, sprawujący urząd przez dwie kolejne kadencje, zgodnie z konstytucją Pensylwanii z 1838 roku nie mógł ubiegać się o trzecią kadencję z rzędu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wybory do Senatu Stanów Zjednoczonych w Pensylwanii w 1867 roku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.